Murat ERKİ

1989 yılında, İstanbul' a ilk kez gelen Carlos Santana Her turist gibi Sultanahmet’ te Türk kahvesi içerken  ayakkabı boyacılığı yapan Roman çocuklar ona sesleniyor. “Heyy! Hello Santana! Welcome İstanbul. I love you Santana!"

Santana hem çok mutlu oluyor, hem de çok şaşırıyor.

“Çocuklar beni nasıl tanıdınız?"

"Biz boya yaparken bazı müşteri gazete okur ya, esmini orada gördük. Dünya Yıldızı Santana İstanbul' a geliyor, yazıyordu. O yüzden hemen tanıdık seni."

Santana onlara "yarın akşam konserim var, gelmek ister misiniz?" der ve çocuklar,

"Hem de çok isteriz” cevabını verir.

Konser gecesi Açıkhava' da müthiş bir izdiham. Roman çocuklar ellerinde davetiyelerle VIP kapısına gelince kıyamet kopar.

“Kimden çaldınız lan bu davetiyeleri”

“Santana'nın misafirleriyiz, o verdi bunları bize” iyen çocuklar silletokat kovulur.

Ama Çocuklar pes etmez.

“Santanaaa! Santanaaa! Help, help !” diye basarlar feryadı.

Bir şekilde seslerini rehber duyar, çocukları alıp kulise, Santana' nın yanına getirir. Salya sümük, gözyaşları içinde başlarına geleni anlatırlar. Santana, “Misafirlerimi alın ve yerlerine oturtun” der.

Çocukların yerlerine çoktaan birileri oturmuştur bile. Vali yardımcısının kızı, damadı, belediyeden falancanın bacanağı, filancanın eltisi, görümcesi. “Biz protokolüz kardeşim, kalkmayız” derler.

Durum ‘ ya iletilir. Santana der ki, “onlara söyle, benim misafirlerime kimse saygısızlık yapamaz, sahneye çıktığımda çocukları en ön sırada, görmezsem tek bir nota çalmam, bedeli ne ise de öderim."der.

VIP koltuklarına çökenler tek tek kaldırılır. En ön protokole Santana’ nın VIP misafirleri Roman çocuklar oturtulur, ve Carlos Santana sahneye çıkar.

 “Adam” olmak her insanın harcı değildir. Yürek ister, mertlik ister, mütevazilik ister, bilgi ister, görgü ister. Ve bir de, Gönül ister.

İşte bu yüzden ki, Santana gibi sanatçılara virtüöz, muhteşem, büyük star denmeden önce ‘’Adam’’ denir.